Nowe opowiadanie - rozdział I !

                                                                   

                                                                       Heej!
           Po dość długiej przerwie wracam z nową historią! 
           Tym razem coś o nastoletnich przygodach pana Starka i jego paczki ;) 
           Mam nadzieję,że Was nie zawiodę, choć jak za każdym razem będę drżała czy rozdział Wam się spodoba,czy nie,nerwowo czekając na pierwsze komentarze :D Dobra,już nie zanudzam! 
          Miłego czytania!

-Nie, naprawdę nie wiem… Wygląda na to, że  Gorrback zaginął bezpowrotnie. Tak, wiem to smutne… Proszę wybaczyć na chwilę- mężczyzna oderwał słuchawkę od głowy- Tony, ścisz to.

-Nie.

-Tony,ścisz telewizor!

-Nie.

-CHOLERA JASNA! ANTHONY ŚCISZ TO PUDŁO!- krzyknął Howard Stark.

               Jego syn tylko przelotnie na niego spojrzał i dalej oglądał telewizję. Mężczyzna nie wytrzymał podszedł do urządzenia i wyciągnął wtyczkę z kontaktu, po czym zapytał:

-Tak chcesz się bawić? Pracuję nad naprawdę ciężką sprawą!

-To jak zwykle,nie?- mruknął  znudzonym tonem nastolatek.

-Mógłbyś mi okazać choć odrobinę szacunku!- warknął czterdziestolatek i z powrotem podszedł do telefonu.

Tony wstał i poszedł do swojego pokoju  tupiąc głośno nogami oraz trzaskając drzwiami.  Rzucił się na łóżko i wyciągnął komórkę z kieszeni.

-Halo? – spytał głos po drugiej stronie słuchawki.

-Hej,Rhodey! To ja. Może gdzieś wyskoczymy?

-Teraz? Wiesz mam na jutro przygotować bardzo ważny referat z historii… - rzekł niepewnie James.

-O rany! Wyluzuj,co? To tylko szkoła!

-Odezwał się człowiek ,który nigdy do niej nie chodził!- odrzekł z wściekłością chłopak.

-A więc?

-A co? Znów się pokłóciłeś z ojcem?

-Mhm…- wymruczał Tony i westchnął- No wiesz, tak się dzieje ,gdy praca jest ważniejsza od rodziny…

-Dobra!- powiedział zrezygnowanym tonem przyjaciel- Gdzie idziemy?

-Do klubu!- odpowiedział szczerząc się do siebie.

-Ahh… Okej… Do zobaczenia! – pożegnał się czarnoskóry i odłożył słuchawkę.

           To był sposób odreagowania stresu młodego Starka. Ile razy pożarł się o coś z tatą(a działo się to dość często),szedł do klubu i podrywał tam najlepsze dziewczyny, z którymi potem… A nieważne… A on? Chłopak obrzucił siebie krytycznym wzrokiem w lustrze. Zawsze stał z boku Tony’ego…

                              *      *      *

          „Gdzie ten Rhodey?”-myślał już lekko zirytowany Stark.

          Czekał na swojego kumpla przeszło 20 minut. Oddalił się odrobinę od klubu, z którego dochodziło głośne dudnienie z zamiarem zadzwonienia do niego.  Wybrał numer czarnoskórego.

„Abonent czasowo niedostępny. Proszę zadzwonić później” – odezwał się chłodny, damski głos automatycznej sekretarki.

-Idiota –mruknął zdenerwowany brunet i odwrócił się gwałtownie, wpadając na kogoś.

-Auuu!- wrzasnęła  upadająca postać . Okazała się być dziewczyną, mniej więcej w wieku chłopaka. Od razu obudził się w nim tryb szarmanckiego flirciarza.

-O rany,przepraszam! – nastolatek zaczął pomagać nieznajomej wstać z ziemi- Nic ci nie jest?

-Nie…- jęknęła masując sobie obolałe pośladki.

-Normalnie zaproponował bym masaż zranionego miejsca ,ale… w takiej sytuacji… Nie  jestem pewien czy życzyłabyś tego sobie –rzekł z szelmowskim uśmiechem.

-Wow, niesamowite poczucie humoru!- wysyczała z sarkazmem dziewczyna.

                    Dopiero teraz Stark jej się uważniej przyjrzał. Była w jego wieku, dużo niższa od niego(ale w końcu on miał  182 cm), szczupła, ubrana w rurki, krótkie, czerwone trampki i czarny sweterek. Miała brązowe oczy, okalane długimi , gęstymi  rzęsami oraz rude włosy opadające kaskadami na jej plecy.

-O ,a tak w ogóle to mam na imię Tony- dodał chłopak- A ty jesteś…?

-Niezainteresowana- odparła wywracając oczami  i pozostawiając bruneta w szoku.

                   Poczuł się odrobinę upokorzony. W końcu nie pamięta, aby jakakolwiek dziewczyna mu się oparła. Jego przemyślenia przerwał mu James ,który pojawił się cały zdyszany.

-Gdzie ty byłeś?! Dzwoniłem do ciebie!- warknął wkurzony Stark.

-Telefon mi się rozładował,a…- przerwał biorąc głęboki oddech – Autobus mi się spóźnił i …musiałem iść na pieszo. Sorry…

-Dobra… W sumie to straciłem ochotę na imprezowanie… Taka jedna laska zepsuła mi nastrój… - powiedział cicho nastolatek- Zmywam się stąd. To do zobaczenia Rhodey! – pożegnał się klepiąc przyjaciela na odchodne.

-C-co? –wyjąkał Rhodes- Ale ja biegłem całe miasto…

Wiem,wiem - notka nie jest najdłuższa,ale to dlatego,że to taki jakby wstęp :P  Mimo to,mam nadzieję,że nie jest tak źle ,no i chyba już każdy się domyśla kim był ten niezbyt sympatyczny rudzielec,prawda? :D Dziękuje za wszystkie komentarze oraz za dodawanie się do obserwatorów!

Następna notka  pojawi się w przyszłym tygodniu! ^ ^

Do napisania!

                                                                                  Wasza  Romantyczka :***

ask.fm/PepperRomantyczka ^ ^